Dag 35

Kviledag i Kilipsjärvi og planlegging og handling. Me skifta overnattingsstad til Kilpisjärvi hikingcenter for å spara pengar og kunna setja opp teltet. Me pakka sekken før me drog på handletur. Sekkene var fulle før me byrja å handla, korleis skulle dette gå? Etter å ha gjedd sekk og handlevarer til to forskjellige bilar som ville hjelpa oss gjekk turen smertefritt til hiking centeret (4 km), men pessimismen om korleis me skulle få plass i sekkane var der. Forrige gong hadde me planlagd mat til akkurat så mange dagar me kom til å bruka, no ville me ha litt meir, for å vita at det går fint dersom ein må bruka nokre dagar ekstra. Men sekkane blei tunge, humøret vårt også. Me skulle skiljast frå Fjellberg, som herfrå ville oppleva eventyret aleina, og få tid til å tenka. Daik hadde mista litt pels på rumpa, etter slitasje frå kløven, som myggen elska mykje meir enn me hadde rekna med. Diskusjonen om korleis me ville ha turen blei oppheta mellom meg og Ingrid, og det viste seg at me var litt meir ueinige om ting enn me hadde rekna med. Stemninga var på bånn, men etter all diskuteringa vart me einige om at den påfølgjande dagen skulle me laga fin, no skulle me på nok ein fin tur.

Dag 36

Dagen starta med ein fantastisk frukost på hiking centeret, som laga eit godt grunnlag for resten av dagen. Me spente på oss sekkane og kom i gang. Og jammen greidde me å laga god stemning. Denne dagen skulle jo bli fin for oss begge, sånn var det berre. Og slik vart det. Me møtte masse hyggelige folk som me kunne fortelja til kor tunge sekkane våre var, og me kom til Treriksrøysa og fekk oss ein rask svipptur innom Sverige, Noreg og Finland på under 15 sekund. Hytta låg berre 3 km unna treriksrøysa, og stemninga var god på hytta med vingummi og speling på hytta.

DSC_0566
Alt for tung sekk….

DSC_0572

DSC_0581
Treriksrøysa! Finland, Norge og Sverige.

Dag 37

Og herfrå var stemninga god. Me hadde jo begge fått utløp for kva som var viktig for oss på turen, så det var enklare å tilpassa oss kvarandre. Hunden gjekk greit, og forma mi hadde blitt svært mykje betre sidan me starta i Kautokeino. No var me meir like. Turen gjekk i vakkert landskap til Gappohytta, der me åt lunsj med eit finsk par og fekk oss ein kikk i hytteboka. Vidare gjekk me litt til for å koma endå nærare Rostahytta, som me skulle gå til dagen etterpå. Den einaste tørre teltflekken me fant var på ein haug, så det var god trekk i teltet. Eg fekk den “gode” ideen om at eg skulle prøva å sova i soveposen min utan varmeflaske. Etter ei natt der eg vakna mange gonger av at eg fraus er konklusjonen: ved kaldt vær og vind SKAL eg har varmeflaske (frå no av).

DSC_0595

DSC_0601
Daik elsker å rive ned DNT merkingen….Dette var tredje gangen Ingrid måtte sette steinen på plass.
DSC_0605
Fin og tørr flekk med masse vind så myggen holdt seg unna.

IMG_1460IMG_1466

Dag 38

Mykje stigning og mykje snø, men det gjekk framover. Det var litt kaldt i været, men det hjalp oss så snøen haldt seg litt hard. Over kanten fekk me gode snøfonner å skli på, moro for tobeinte og firbeinte. Halv 5 ankom me Rostahytta, rekordtid på turen for å nå dagens mål. Me var sikre på at det ikkje kom til å koma nokon til hytta, så eg sprada rundt naken og tok meg ein etterlengta vask i elva.

DSC_0611

DSC_0625
Ingrid påstår man får gode armmuskler av å gå med staver.
IMG_1471
Kantlyng
IMG_1479
Isdalen
IMG_1484
Rostadalen

Dag 39

Og plutselig var det visst folk på nabohytta likavel. Ein skal visst ikkje vera heilt sikker på at ein er aleina likavel. Det eine paret som var der hadde me tidlegare møtt i Kautokeino, og så møtte me vår nye tyske venn Malte. Malte gjekk aleina, og stoppa jamnt og trutt for å venta på oss og for å slå av ein prat. Sola skein, og me naut dagen. Me var usikker på om me ville sova inne eller ute, men med våte sko og kjekke folk på Dærtahytta var me overbevist om at me ville sova inne.

IMG_1486
Gamle rostahytta
IMG_1487
Nydelige Rostadalen

IMG_1495

IMG_1498
Malte!
IMG_1499
Nedoverbakker på snø går unna!

Dag 40

Så gjekk turen til Dividalshytta, vår første dagsmarsj på 24 km på denne etappen. Me starta tidleg saman med Malte, og nok ein gong var eg vrang og sur på morgonen. Det har vist seg at det har skjedd jamleg, at eg er gretten på starten av dagsmarsjen, før eg blir blid. Heldigvis er Ingrid sånn middels tolmodig, som lar meg få mine utbrot og etter refleksjon rundt kvifor eg blir så gretten, satsar me på at det blir ein slutt på det. Dette vart vertfall ein fantastisk dag, me naut sola og lettgått sti. Me tok pause i ein heil time i sola, og naut livet. Heilt til me møtte monsterbakken, men den gjekk no an å koma seg opp den også. Me fekk også ein ny venn denne dagen, Ola som har gått frå Alta. Det var god stemning i hytteveggen på kvelden, og stemninga steig betrakteleg når hyttevakten Victoria kom opp på kvelden og hadde med seg ferske tomatar.

IMG_1502
Nye Dærtahytta

IMG_1503IMG_1505

Dag 41

Kviledag på Dividalshytta. Endelig ein kviledag utan planleggingsarbeid, ein dag der me hadde tid til å lesa bok og slappa av. Me sa farvel til våre nye venner, og ba dei skriva i hytteboka så me fekk følgje ferda deira. Dagen vart serdeles lat, men på kvelden braut jubelen laus: Fjellberg, vår gode venn, som låg ein dag bak oss ankom Dividalshytta og me hadde masse å fortelja kvarandre.

IMG_1507

Dag 42

Fjellberg tok ein halv dag mens eg og Ingrid fortsatte. Gjennom Dividalen, Anjavassdalen og opp til Vuoma. Anjavassdalen var ei flott oppleving, sett bort frå alle dyra som følgde med, mygg og klegg. Kvar gong kleggen nærmar seg oss kjem Ingrid med store hyl og stygge ord, og sjølv om sola varma mykje, stengde ho seg inne i skalljakka i pausane. Anjavassdalen er også kjent som bjørneland, det vert jamleg sett bjørn der. Men me som har ein Grønlandshund på slep skremmer bort alt som heiter ville dyr. Hunden overraska meg svært positivt, sjølv i varmen klarar han seg fint, allmenntilstanden og arbeidslysta vert ikkje særleg redusert. No har me ikkje opplevd ekstremvarme endå, men eg vil påstå han greier seg svært bra. Me greidde ikkje å gå rett forbi Vuomahytta, me berre måtte inn og lesa kva folk hadde skrive i hytteboka, men etter lesinga gjekk me litt til for å koma nærare Altevasshytta. Myggen dominerte sterkt ute, men heldigvis slapp me unna mygg i innerteltet.

IMG_1510
Dividalshytta.
IMG_1512
Nydelig furuskog i Dividalen.
IMG_1513
Vadingen var litt dypere enn antatt!
IMG_1519
Daik har blitt veldig flink til å gå over hengebruer.
IMG_1522
Det er rovdyr i fjellene her selv om det eneste rovdyret vi har sett er mygg og klegg. Her fra Anjavassdalen.
IMG_1526
Nydelig midnattssol ca. 3km fra Voumahytta.
IMG_1527
Synnøve smiler selv om myggen svermer rundt henne. Ikke så rart når hun har en så fin mygghatt!

Dag 43

Vår lengste dag hittil, 25,5 km. Nok ein gong starta dagen oppover, med snø, denne gongen minna snøen meir om slush, og eg sank gjennom til livet fleire gongar. Likavel gjekk det relativt raskt gjennom snøen ned i dalen til Gaskashytta, der me sjølvsagt gjekk inn for å lesa hytteboka. Når me ikkje har dekning eller nett er hytteboka eit godt alternativ til Facebookstalking, der me følgjer med på dei som ligg før oss på stien og på langtur. Me har også ein vane om å fortelja alle me møter at når dei møter ei jente som går aleine må dei sei hei til Ingrid nr 2, vår kjære Fjellberg. Denne dagen møtte me også fleire folk, blant anna Philip og Philip som har gått frå Ulm i Tyskland og er på veg til Nordkapp. Etter ein god rast på Gaskashytta gjekk turen vidare til Altevasshytta. Me gjekk og me gjekk, og trudde me nesten var framme då me møtte “masse” oppoverbakkar og eit skilt der det stod at det var heile 3 km att. Ein liten knekk, men me kom oss no fram til slutt. Også på Altevasshytta kan me skryta på oss at me møtte flotte folk, blant anna eit svensk par på veg til Kilpisjärvi.

DSC_0629
Mange larver som skal bli til spesielle sommerfugler ved Altevann
IMG_1530
Rolig morgen med kaloririk frokost før turens lengste etappe.

IMG_1532IMG_1534

IMG_1535
Råtten snø med mange små bekker gjemt under snøen

 

Dag 44

Foreldra til Ingrid kom på besøk, wohooo. Dei hadde sekkane fulle av godsaker og ville også bæra for oss. Stor stas, og lette som fjører gjekk me i sola oppover på veg mot Lappjordhytta. Stemninga var heilt fantastisk, det var stor stas å ha med oss Ragnhild og Tom Erik på tur. Undervegs skya det til, og me hadde eit lite uhell på ei snøfonn. På kanten øverst var det blitt is, og me såg ikkje korleis det såg ut under. Isbrua knakk, og Tom Erik sin fot kom i klem mellom isblokkene. Foten hovna raskt opp, men etter ei tid kom me oss vidare. Med regn, vind og estra våt slush-snø vart turen ekstra tung, og jubelen var difor stor då me nådde Lappjordhytta. Der blei me møtt av personlig brev i hytteboka frå vår nye venn Malte, stor stas for to jenter som diggar hytteboka. It was nice to meet you Malte, hope you are doing fine in Germany.

IMG_0066

IMG_0068
Kos å ha besøk av mamma og pappa!
DSC_0636
Vått!
DSC_0637
Enda våtere..

 

IMG_0067
Pass opp for isbroer på snøskavler

Dag 45

Vår første morgon på leeeenge, der me sov så lenge me ville, det var ikkje så lang etappe me skulle gå. Me såg for oss at etappen skulle vera lettgått og fort gjort, den var forsåvidt det, men etappen hadde sikker 50 oppoverbakkar og 50 milliardar mygg (ifølgje Ingrid). Jubelen var stor då me såg bilvegen, og me visste at me hadde fullført vår 2. Etappe saman. HURRA! Me vart henta av morfaren til Ingrid, blei køyrd til Leirvik i Narvik, fekk handla øl og taco og kunne endelig ta ein etterlengta dusj.

IMG_0069
Vi begynner å bli rutinerte på utvask av hytter

IMG_0070

IMG_0072
Morfar måtte ha med tilhenger for å få med fire personer, en hund og fire sekker til Leirvik

Dag 46

Kviledag, og tur til Harstad for å levera frå meg Daik. Sørover burde me gå på svensk sida, det er absolutt den beste plassen å gå, spesielt i år når det er så mykje snø. Då må me gjennom Padjelanta nasjonalpark, der det ikkje er lov med hund. Så då får hunden seg ein god pause frå turen, frå Tornehamn til Sulitjelma. I Harstad hadde Marit tatt med seg TRE kvalpar som eg fekk helsa på. Me fekk handla utstyr for meg som var øydelagd og åt på både burger king og sushi restaurant og tilbake i Leirvik vart eg servert taco og vaflar.

IMG_0075
Trist å dra videre uten Daik, men vi ser han heldigvis snart igjen.
IMG_0076
Synnøve fekk hilse på tre av hvalpene til Marit, stor glede for hundeglade Synnøve.

Dag 47

Nok ein kviledag, handling og organisering står på planen. Me ser framover til nok ein etappe på tur, og gler oss veldig til å koma oss på tur igjen!

IMG_0073

– Tekst av Synnøve og bildeoppsett av Ingrid, på tur med Grønlandshunden Daik

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s