Hunden er henta og me er eit steg nærare tur

Endelig er Daik på plass hjå meg (Synnøve) på Eidsbugarden. Det var svært koselig å møta Marit Ånes (hundeeigar) i Harstad og svært stas å få ta Daik med meg tilbake. Men reisa tilbake vart ingen dans på roser, noko som gjorde me fekk litt merksemd i diverse aviser. Akkurat kva som har skjedd er vanskeleg å veta då bakkemannskapet har sagt andre ting enn dei høgt tilsette i Norwegian har sagt til meg og Marit på telefon i etterkant. Det me vertfall veit er at Daik kom seg ut av buret, at eg måtte bli med for å henta han ut av lasterommet og at eg fekk beskjed frå bakkemannskapet om at Daik ville bli skutt om han hoppa ut på rullebana. Pulsen steig då bakkemannskapet åpna døra til lasterommet med beskjeden at han var svært stressa. Heldigvis kjente eg Daik frå før, og han roa seg med ein gong eg kom.

Eg er svært glad for at Daik kom seg heilskinna til Sør-Noreg, men eg skulle så gjerne ønska at det ikkje vart med trussel om drap, på grunnlag av at hunden hadde kome seg ut av godkjend flybur. Kvifor krev ikkje flyselskapa betre flybur og kvifor er ikkje bedøvelsespiler eit tema? Det burde vera betre rutinar når risikoen er at hunden kan dø. Me har fått refundert flybur og flybillett. Nokre av kundehandsamarane høgt i systemet til Norwegian har vært svært flinke, mens andre fekk raseriet mitt til å koka. Dei synst tydelegvis ingenting om at ”to små jenter” skulle opponera mot deira flyselskap og rutinar.

Snapchat-50909921

Heldigvis er saka forbi, og me kan no sjå framover mot turen. Daik har no fått 5 kg i kløven, og går betre og betre for kvar dag. Han likar seg godt i fjellet, men synst det er ein dårlig ide at eg må vera på jobb på ettermiddagane. Han har sitt eige ulekor på utsida av hotellet der eg jobbar. Heldigvis får han mykje kos av både personalet og gjestene på hotellet. Forøvrig har han fått tilnamnet Bamsemoms.

Snapchat-107142612

Snapchat-456870711  Snapchat-1123575148

Om ei veka drar me til Voss. Då er det pakking, vera gjest i eit bryllup og så ber det avgarde nordover. For ei tida sidan gleda eg meg så mykje at eg fekk nesten ikkje sova om natta. No er det frykta som kjem sigande. Er eg godt nok trent, er alt godt nok planlagd og vil eg greie å fullføre? Det einaste eg veit er at det er på tide å hoppe i utfordringa, ta fram optimisthatten og seie til meg sjølv at dette blir sikkert heilt fantastisk.

Snapchat-966630553

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s